تحلیل برخی عناصر روانی شعر وقوع برمبنای مکتب هورنای

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه گیلان

2 عضو هیأت علمی دانشگاه گیلان

چکیده

بررسی­های روانکاوانة شاعران گذشته، در دوره­های اخیر می­تواند دستاوردهای تحلیلی فراوانی داشته باشد، روانکاوی کارن هورنای (1885-1952) یکی از آنهاست. وی نشان می­دهد که روان نژندی­ها و مسائل روحی چگونه در آدمی پدید می­آید و آدمی در برابر گریز از این تشویش­ها و روان نژندی­ها چه راه­هایی را بر می-گزیند. او سه شخصیّت را تعریف می­کند که، شخصیّت­های مهرطلب، برتری طلب و عزلت طلب نام دارند؛ هر شخصیّتی برای رهایی از دلهره­ها به یکی از این سه ساز و کار دفاعی پناه می­برد و حتّی گاهی از همة آنها تواماً نیز استفاده می­کند. اما معمولاً یکی از آنها را به عنوان شیوة مسلط بر می­گزیند. مکتب وقوع بر آن است تا وقایع میان عاشق و معشوق را برخلاف نظر گذشتگان به گونه­ای حقیقی و طبیعی بیان کند. هر یک از شخصیّت­های مهر طلب، برتری طلب و عزلت طلب در نظریة هورنای را می­توان در شعر وقوعی دید. نتیجه آنکه شعرهای وقوعی ظرفیت این گونه بررسی­های روانشناختی را دارد و مهرطلبی  بر پایة نظریات در این شعرها عنصر غالب به شمار می­رود. حیدری تبریزی یکی از شاعران مکتب وقوع است. او از سخنوران سدة دهم هجری قمری در تبریز و از شاگردان لسانی شیرازی است. این مقاله به بررسی غزلیات وقوعی بویژه اشعار حیدری تبریزی (ف 1000 ه.ق)، بر پایة نظریة کارن هورنای می‌پردازد.         
 
 


 
 
 
 
 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

A Psychoanalytical Study of the Poets belong to "Voqu" School of Poetry: A Case Study of the Heidari Tabrizi's Sonnets

نویسندگان [English]

  • Mina َغشدیثا 1
  • Ali Taslimi 2
1 MA. Gilan University
2 Member of Gilan University